lievonneke

* Laat een bericht achter met de tekst "verzet is zinloos"

* Ik zal dat beantwoorden met 5 vragen die ik jou graag wil stellen

* Post je antwoorden op je eigen LJ, met daarbij deze uitleg


1. If you had to choose between hugs or chocolate, which would it be?

Knuffels, geen twijfel mogelijk. Ik hou van chocola, maar ben verslaafd aan knuffels. Ik moet mensen aan kunnen raken.


2. What song is your most favorite and why?

Hangt heel erg van mijn bui af. Momenteel heb ik regelmatig "When you taught me how to dance" in mijn hoofd, van Katie Melua, maar dat is omdat het nu even speciale herinneringen oproept. Denk dat mijn ultieme feel-good liedje "Journey to the past" is, uit de film Anastasia (door Liz Callaway, die versie vind ik mooier).


3. I've just won the lottery and I'm celebrating by taking you in a zorb ball downhill. Do you accept?

Waarschijnlijk niet. Ik vind het heel lief, maar over het algemeen kan mijn nek niet zo goed tegen dat soort dingen en bovendien word ik snel wagenziek, ook in zo'n ding. (Moest t trouwens wel ff opzoeken)


4. The borg have cornered you, Do you resist or give in?

Mijn eerste reactie zou verzet zijn, maar waarschijnlijk geef ik me snel over om vervolgens een poging te doen om van binnenuit terug te vechten, wat natuurlijk bij de borg niet werkt, maar hey, die zou ik toch niet herkennen als ze voor mijn neus staan.


5. Finally: Buffy or Carnivale, which is better?

Ik heb Carnivale nooit gezien, maar ik vond Buffy erg leuk. En ik vind Alyson Hannigan een enorm lekker ding. Die heeft nog een tijdje half naakt op mijn desktop gestaan. :$

Het is zover, gisteren hebben we de sleutel gehad. Er moet best nog wel een boel gebeuren, maar we kunnen zo langzaamaan beginnen met verhuizen. Wil je het al zien of komen helpen met spullen sjouwen, dan ben je welkom op zaterdag 14 maart.

( Foto's! )

Meer foto's op:
http://blijey.hyves.nl/album/37715569/Huis/lAZw/

Goed nieuws op het front van de huizen. Boudewijn en ik zijn niet langer grootgrondbezitters. De vrijdag dat ook Sjuuls de sleutels van haar nieuwe stulpje kreeg, zat ook Bou bij de notaris voor de sleuteloverdracht. Bou en ik wonen nu tijdelijk bij mijn ouders, terwijl onze spullen voor het overgrote deel bij de ouders van Boudewijn de zolder en de garage in beslag nemen. Ook staan er nog wat meubeltjes opgeslagen in een oud leegstaand schooltje daar. Het is even wennen, zo met zijn tweetjes op mijn oude slaapkamer te wonen, maar ik moet zeggen dat ik wel heerlijk tot rust kom nu ik niet elke dag hoef te poetsen, te koken en geen boodschappen meer hoef te doen.

En we zitten hier nu nog ruim anderhalve maand. Ik denk dat ik er tegen die tijd wel aardig genoeg van ga hebben, maar het nieuwe huis is niet eerder klaar. Door de vorst is er toch nog 3 weken vertraging ontstaan. De oplevering is op 6 maart, de verhuizing het weekend van de 15e maart en ik denk dat we de housewarming gaan plannen op vrijdag de 14e, onder voorbehoud. Maar het maakt mij nu even niet uit hoe lang het gaat duren, want ik weet stiekum al hoe mooi alles wordt.

Yay, hij is eindelijk binnen! Maak kennis met Aāsifa, mijn eerste echte eigen zwaard!

Het begon allemaal toen we vorig jaar oktober ons (Boudewijns eigenlijk) huisje te koop zetten. Voorlopig nog niks aan de hand, makelaar op bezoek, foto's maken en op internet dat ding. Wij konden dan alvast gaan genieten van het zoeken naar ons droomhuis, mar dat mocht allemaal nog even duren, want we zouden éérst verkopen en dan pas kopen. Heel logisch allemaal.

Wij keken dus hier en daar wat rond, op zoek naar een leuk nieuw huis, kibbelden een beetje over wat we precies wilden en waar, en waren blij dat we voorlopig nog niks hoefden te beslissen. Begin december hoorden we van een nieuwbouwproject in het dorp waar Boudewijn is opgegroeid. En toen ging alles in een sneltreinvaart.

Het was maar een klein project, 10 huizen in een straatje, maar zou dat weekend al verkocht gaan worden. Dus wij ineens halsoverkop naar de open dag, rondkijken en beslissen. Een week later hadden we ineens getekend onder voorbehoud. Maar, zo snel zou het allemaal niet gaan, de bouw zou ruim een jaar gaan duren, dus nog alle tijd om te verkopen. Kijkers voor ons oude stekkie hadden we al genoeg, dus moest lukken.

Twee weken later begon de hypotheekcrisis in Amerika. Even maakten we ons een beetje zorgen, dit zal toch niet overslaan naar Nederland? Nee, zeiden we tegen elkaar, hier hebben ze niet van die rare hypotheekregelingen, dus dat zal wel loslopen. Bovendien hadden we ons nieuwe huis al gekocht en zaten we intussen aan de koop vast. Dus we gingen vrolijk verder met de verkoop.

Een half jaar later en ik denk toch wel zo'n 50 kijkers verder, want zeker in het begin liep het storm met twee bezichtigingen per week, begonnen we ons toch een klein beetje zorgen te maken. Dus de makelaar nog maar eens uitgenodigd voor een goed gesprek. Waar hij in het begin zei dat ons huis prima verkoopbaar was, raadde hij, op aandringen van on wel te verstaan, nu toch aan om het binnenschilderwerk eens grondig aan te pakken, wat klusjes af te ronden en voor- en achtertuin op te knappen.

Na een zomer lang klussen hadden we dus de muren gewit, kozijnen geschilderd, trap geschilderd, vensterbank gemaakt, tuinhek vervangen, graszoden gelegd en de voortuin opnieuw beplant. Wederom liep het, behalve natuurlijk op de open huizen dag waarop wij met verse koffie en zelfgebakken cake zelf vol smart op onze toekomstige kopers wachtten, weer enkele weken compleet storm. We hadden intussen zelfs een bod gehad van een jong chinees stel, maar die hadden het over een kleine hypotheek en aanvullen met contanten en spaarcentjes. Een klein stemmetje in onze achterhoofden riep wat over chinese maffia, maar de makelaar adviseerde hoe dan ook om nog niet te ver met de prijs te zakken, hij wist zeker dat hij het voor de vraagprijs moest kunnen verkopen.

Tot de financiële crisis hier in nederland op volle sterkte losbarstte en de eerste banken een krediet aanvroegen bij Woutertje Bos. Door een paar stomme opmerkingen als "Nou eigenlijk moeten we vooral de grote banken redden, die kleintjes mogen van mij best omvallen", ging het ook even niet zo goed met de bank waar Boudewijn werkt, dus geen eindejaarsbonus om een eventueel hypoteekgat af te dekken. De zorgen sloegen nu echt toe.

Een eerste serieus bod werd uiteindelijk gedaan. Er werd onderhandeld, nog een keer rond gekeken en een afspraak gemaakt om te tekenen. Vervolgens werd er wat gebabbeld over geplande verbouwingen, je weet wel, uitbouwtje, badkamertje keuken, natuurlijk wél design. Boudewijn tekende het contract, de koper nam het contract nog even mee naar huis en alles verliep voorspoedig. Waarop we twee weken radiostilte kregen bij de koper en uiteindelijk de koop niet doorging.

Weer wat nieuwe kijkers, allemaal enthousiast, en uiteindelijk een nieuw bod. Iets lager als de vorige keer, maar goed. Boudewijn wer vrolijk naar de makelaar voor de handtekening, kopje koffie, pen in de hand... TRRRIIIINNGGG! De koper aan de telefoon. Of ze toch niet van de koop konden afzien. Met als resultaat een hoogst verbaasde makelaar, een emotioneel uitgeputte ikke en een compleet verslagen Boudewijn, die intussen weer vage verschijnselen van zijn burnout van een jaar daarvoor begon te vertonen.

Maar we mogen niet wanhopen, want na een kleine prijsverlaging heeft de derde koper intussen wél een handtekening op het o zo belangrijke papier gezet. Dit wil zeggen dat we, na donderdag 17.00 uur, in elk geval 15.000 euro minder hypotheekschuld hebben, want dat is wat er tenminste betaald moet worden wil de koper er dan nog onderuit willen komen, en daar gaan we niet van uit. Dus het is nog even met spanning afwachten tot de verplichte drie dagen bedenktijd voorbij zijn, maar we vieren alvast een beetje feest, omdat we er nu in elk geval toch écht bijna zijn...

Dit is weer een post van het type belofte maakt schuld:

Comment and I will;
a) tell you why I friended you,
b) associate you with something - fandom, a song, a color, a photo, etc.,
c) tell you something I like about you,
d) tell you a memory I have of you,
e) ask something I've always wanted to know about you,
f) tell you my favorite user pic of yours,
g) in return, you must post this in your LJ

Dit is het antwoord dat ik kreeg van Sjuuls.

a) tell you why I friended you,
Op sr2 hebben we elkaar ontmoet. En ik kan wel zeggen dat je mij wijs gemaakt in de wereld der larp. Mocht iemand het zich ooit afvragen... Van Vonneke heb ik leren larpen!

b) associate you with something - fandom, a song, a color, a photo, etc.,
Het allerliefste pluizigste knuffelbare teddybeertje

c) tell you something I like about you,
Je zonnigheid en je kunst om zittened te slapen, dat blijft een wonder om naar te kijken.

d) tell you a memory I have of you,
Poeh waar te beginnen? Ik zal de herinnering met de meeste inpackt vertellen. We liepen het sr terrein af en je vroeg: "waarom ben je hier zo blij? In wat voor wereld buiten deze leef jij?" (en toen werd ik wakker en gingen mijn ogen open)

e) ask something I've always wanted to know about you,
Hoe gaat het met je? Je bent zo druk!

f) tell you my favorite user pic of yours,
Die met vrouwe Aetherinn natuurlijk, haai mijn lief! *knufferdeknuf*

g) in return, you must post this in your LJ.

Dus, zoals beloofd!

Niet schrikken, het duurt allemaal nog even, maar het staat wel te gebeuren: een adreswijziging. Wij gaan verhuizen. Het is nog steeds een lange termijn plan, maar wel in een stroomversnelling. Voor de meesten hier nog een verrassing, maar ons huis staat te koop. Al iets meer dan een maand nu. Op zich zijn de vooruitzichten positief, we hebben intussen al drie kijkers gehad, wat voor deze periode niet slecht schijnt te zijn. Wel een hel hoor, om alles steeds zo netjes te moeten houden...

Maar wacht, er is meer. We hadden onszelf natuurlijk plechtig voorgenomen om niet serieus naar een nieuw huis te kijken voordat er mensen waren die serieus interesse hadden in het onze. Dat hebben we ook niet gedaan. Totdat we ineens hoorden van een nieuwbouwproject in Raamsdonksveer. Donderdag gehoord, zaterdag gekeken en ingeschreven, maandag bericht. En wonder boven wonder, we waren uitgeloot! We hebben een huis!

( De tekeningen! )

Het is nog even speculeren hoe het allemaal zal gaan lopen, maar volgens de info van de makelaar wordt per januari 2009 ons nieuwe adres Aakschipper 3 te Raamsdonksveer.

(Nu met foto)

Verrassingen zijn voor mij een tweeledig iets. Aan de ene kant ben ik er dol op, ik word graag verrast. Ik vind het spannend en heel lief als iemand een verrassing heeft speciaal voor mij. Aan de andere kant heb ik er een hekel aan. En dan vooral aan de tijd vooraf, als je al weet dat er iets gaat komen, maar je mag niet weten wat. Ik ben vreselijk nieuwsgierig van aard. En ook een beetje een control freak. Dus alles tussen het moment dat ik weet dat er een verrassing is tot het moment van de verrassing zelf vind ik een hel.

Ik was dan ook zowel teleurgesteld als erg blij toen ik erachter kwam dat de verrassing die Boudewijn voor mij plande een surprise party zou zijn, nog voor mijn verjaardag. Zo kon ik zelf lekker het huis opruimen, de boodschappen doen, alles wat control freaks doen voor een feestje. Alleen de taart, die hij speciaal zou laten maken door een collega, zou nog een verrassing blijven. Daar kon ik prima mee leven.

Dus gisteravond, Bou was nog even een collegaatje van me oppikken, gasten komen binnen (wonder boven wonder allemaal behoorlijk op tijd, dus ik schenk koffie en zit me intussen op te vreten over het feit dat ik die doos met die taart nog niet open mocht maken voor Bou er weer was. Want bij koffie hoort taart, en al helemaal op verjaardagen. Komt Boudewijn binnen, gaat op zijn gemak meehelpen met de koffie, maar de taart mag nog niet open, want nog niet iedereen is er. Ik natuurlijk een beetje mopperig, want ik had natuurlijk niet in de gaten dattie expres tijd aan het rekken was.

Afijn, uiteindelijk de tweede ronde koffie al aan het uitdelen, mocht ik eindelijk de taart aan gaan snijden. Wilde het eigenlijk eerst nog niet zelf doen, grote taart, ikke onhandig, wie weet wat er dan gebeurt. Dus Bou duwt mij dat mes in handen, zet me voor de doos met taart neer en ik maak de (dichtgetapete) taartdoos open. Zie ik een spierwitte laagjestaart (dat had ik al een beetje door gezien het formaat van de doos) met roze roosjes en twee gouden ringen. Ik denk nog even dat er wat is misgegaan, want dit was duidelijk geen verjaardagstaart.

Toen kwam ik tot het heldere inzicht dat er ook nog letters op de taart stonden, dus ik begon te lezen. De tekst luidde: "Wil je met me trouwen?". Ik stond een beetje beduusd (maar stralend) naar de taart te kijken, tot ik achter me hoorde: "EN?" Op het moment dat ik me omdraaide deed Boudewijn een poging om voor em op de knieen te gaan, die jammerlijk mislukte omdat ik hem al om de nek vloog en nog net de woorden "Ja natuurlijk suffie" wist uit te brengen, alvorens ik toch echt moest gaan zitten en mijn waterig wordende ogen moest droogwrijven.


(Meer foto's op mijn hyves)

Om alles nog eens kort samen te vatten: het was een leuk feestje enneh, oja, ik ben verloofd!

Het is alweer even geleden, maar ik wilde er nog niet eerder over schrijven. Liever eerst alle heisa rond de inbraak een beetje afronden. Maar daags na de inbraak hebben we ons lieve kleine konijntje Sully in moeten laten slapen...

Eigenlijk begon het zo: Na de inbraak moest er zoveel gedaan en geregeld worden dat Boudewijn en ik allebei een dag vrij hadden genomen. Omdat we nu eindelijk eens tijd hadden doordeweeks, besloten we met ons konijntje naar de dierenarts te gaan. Sully was al een tijd ziek, hij had een permanente rugbeschadiging.

Nu merkte hij daar zelf niet zo heel veel van, hij had nog nauwelijks gevoel in zijn achterkant. Maar dat betekende ook dat hij zijn achterpootjes achter zich aansleepte als hij probeerde door zijn hokje te hupsen. En dat hij alles overal zomaar liet lopen. Die combinatie zorgde voor lelijke vuile en kale plekken in zijn vacht.

We probeerden zo goed als we konden voor hem te zorgen, dagelijks wassen, soms in een teiltje, soms samen met mij in een bodempje water in de badkuip. Maar hiertegen konden we met de beste wil ter wereld niet op. Het was slechts een kwestie van tijd tot het zou gaan ontsteken. Dus op naar de dierenarts.

Eigenlijk hadden we in de paar honderd meter die het lopen was naar de dierenarts al min of meer besloten dat dit het einde was, dat we niet meer voor hem konden doen als dit. Alleen wilden we het zelf nog niet echt bekennen. In de wachtkamer heb ik Sully de hele tijd op schoot gehad, gewikkeld in een oude handdoek. Om beurten aaiden en knuffelden we hem, tot het onze beurt was bij de dierenarts naar binnen te gaan. Nooit eerder was ons konijntje zo rustig en tam...

De dierenarts heeft hem onderzocht, maar kon niet anders dan ons vermoeden bevestigen. Om het iets makkelijker te maken, liet ze ons onszelf verplaatsen in de situatie van het beestje. Je kunt je benen niet gebruiken, je ligt in je eigen urine, je moet geholpen worden met wassen. Je beseft het zelf dan wel niet, want je merkt er zelf niets van. En dus heb je nog alle plezier.

Wat is dan het beste? Wachten tot het erger wordt? Tot je pijn gaat krijgen? Want beter wordt het niet meer. We hebben ervoor gekozen om hem te laten gaan, voor hij zelf in de gaten kreeg dat het eigenlijk niet meer ging. Het afscheid was best moeilijk, maar in dit geval beter vroeg dan laat. Dag lieve kleine Sul.

Even wat goed nieuws over de inbraak: De gestolen motor is gevonden!!!

Lang leve het motor-forum! Bij het motor-forum is het gebruikelijk dat er melding gemaakt wordt wanneer je een motor ziet met een motor-forum sticker erop (blauwe MF sticker op de nummerplaat), een zogenaamde "spot". En gestolen motoren worden ook gemeld op het forum. Het volgende gebeurde dus: Bou heeft de motor opgegeven als gestolen. Vervolgens kwam er een spot van onze motor voorbij in het "gespot" topic, met bescgrijving van de motor en een gedeeltelijk kenteken (da's iets met diefstalbeveiliging die toch niet helemaal werkt, maar sommige mnsen zijn wat dat betreft nog al bijgelovig en willen niet hun hele kenteken op het net zien). Hierop bedacht iemand dat deze zomaar eens die van ons zou kunnen zijn, dus wat berichten over en wer, kenteken gecheckt en ja hoor, hij was het!

Dus de politie werd gebeld, en even later kregen wij mail en sms met het adres war de motor gezien was. Wij zijn in de auto gestapt om eens te gaan kijken, maar bleken net te laat. De politie had intussen de motor laten ophalen door een takelwagen. Wij belden daarop toch nog maar even met de politie om een en ander te controleren, en ja hoor, ondanks dat de melding nog niet helemaal netjes in het systeem stond, waren er voldoende aanwijzingen om te concluderen dat dit inderdaad onze motor was. En ja hoor, een klein uurtje later rinkelde hier de telefoon met de mededeling dat onze motor was gevonden en dat hij opgehaald kan worden bij het takelbedrijf. Helaas moet dat wel wachten tot volgende week, en hoe het dan allemaal gaat lopen weten we nog niet, want de dieven hebben nog wel de papieren en de sleutels.

Een klein minpuntje: Er konden geen sporen worden gevonden op de motorfiets, want die had buiten in de regen gestaan. Hopelijk levert een buurtonderzoek daar wél wat op.

P.S. Helaas zijn jullie nog niet helemaal bijgepraat over de afgelopen week, er is nog wat slecht nieuws, maar daarover later meer. Ik wilde eerst even dit goede nieuws met jullie delen!

Or: Burglars and a great big mess.

The evil that has struck Sna earlier this month has now visited our place. Last weekend we came home from Bravewood. I was opening the front door when Boudewijn, trying to be kinda' funny, asked me: "Yvonne, did you throw the honeyjar out of the window?" I thought he was being silly and asked him why I would ever do that, looked behind me and saw indeed a honeyjar lying in the front yard, along with some terracotta flowerpots and a bottle that used to contain Limoncello.

This struck us as kind of odd. So I pushed open the front door I had allready unlocked and stepped inside. I peeked into the livingroom and this huge mess was staring right back at me. Our stuff was everywhere. Boudewijn intelligently pointed out that someone must have gotten into our house. But where? All windows where closed and the front door was even double locked when we entered. Then my intellect struck me: the motorcycle! And indeed, it was not there anymore and Boudewijn found the keys of our house on the gate leading out of our backyard. So now we knew how they got out.

Trying to get a hold of ourselves again, Boudewijn called the police, we both called our parents who promised to come over as soon as they could and we stepped back out again. We went to ask our neighbor if he had seen anything, and he said he saw the front window open. We have those windows that can either open on the topside or sideways. And suddenly I remembered I left it open on the upside, for ventilation. But it was closed now, so we had an entrance.

Our neighbor invited us for coffee and we waited for the police to come. In about 10-15 minutes, a police van arrived. Two policemen got out. They wrote down our statement of what had happened (de aangifte), handed us a bunch of paperwork to fill out and did some quick research. They found no signs of forced entrance and just stated we had left the window open. Which ofcourse was true, but the window is still burglar-safe when opened that way. So we were a little confused.

When the police had left we phoned Boudewijn's parents again and they came over, bringing a camera. I had already made some pictures with my cellphone, but those where quite bad. So they took pictures of all the mess. Suddenly, Boudewijn's mom noticed that the window-still was a bit crooked. So we looked at it again more thouroughly and noticed a crack that was not there before, and very vaguely we saw a footprint on the window-sill. Then we looked at it from the other side, and saw marks of a crowbar. So there where signs of the burglary after all. We made pictures and phoned the police to come back.

This time they where there in a minute. They made a change in their paperwork, gave us another lecture about the open window, although we ourselves where pretty sure the insurance would be okay with it now, and made arrangements for the Criminal Investigation Department to come by. Here is where the fun starts!

After spending the night at my parents house, monday morning Boudewijn escorted me to my job, where I explained what happened and asked for the day off. Boudewijn had allready made arrangements with his work so he could be home when the detective came over. Ofcourse it was no problem, and we went home, to what would be our own CSI Breda.

This lady detective came over quite early in the morning. The policemen that had already visited yesterday had told us what items to leave in place to be researched. (The reason we spent the night at my parents was that one of them was in the middle of the bed.) The detective went through the entire house with a jar of carbon-powder and a brush, and a featherduster whith built-in carbonpowder-reservoir.

She concluded that the burglars where wearing knitted woolen gloves, which where untracable, that these gloves had been moist, so it had rained outside (duh, it had rained all wekend!) and found my fingerprints all over the meter cupboard, which was quite logical since we keep shoes in there. She also gave us a lesson in fingerprint-reading, telling us how to tell a person's race from the fingerprints.

And, hurray, she had also found a shoeprint on an empty envelope that clearly wasn't ours. And she found the exact same one in the garden. That meant that if someone would be arrested, we might get linked to our case! By now there where clear marks of unreadable fingerprints and other marks all around the house, so you could clearly see where they had entered, what they had touched and how they left. Quite interesting to see.

After all that was done, we could start cleaning things up and adding up all the paperwork. Especially the cleaning up prooved to be a very hard job. We did not know where to start since there was mess everywhere. Also, it was quite an emotional thing to see. Every cupboard in the house had been opend and turned upside down or inside out. So we found ourselves staring at the piles of stuff instead of cleaning it.

Boudewijn made a quick call to the only friend we knew was not working on monday, and Marco H. cancelled all his plans for the day and came to our rescue. Our hero! Boudewijn started filling out all the paperwork, writing down all the things we were missing, I started to clean my kitchen (at least that was partially my own mess, not theirs) and Marco cleaned up the restof the house. A true friend indeed!

Now all that rested was the huge pile of laundry. Because these thieves had pulled everything out and threw it on a pile when they had finished searching through, inbetween and behind it, not taking notice of what was clean an what was dirty. So we are going to wash every single bit of it. My mom luckily volunteered to do some of it, so I gave her about a third of it all, being about four machineloads full. She did hers on her day off, I did about half of mine, so got about five loads left for today.

Luckily, the fun part has also started. The insurance has let us know we where well-insured and that they will be paying most of our expences, so we used our tax-refunds to start buying a couple of new things, yay!

Owja, helemaal vergeten te vermelden: voor meer foto's van de konijntjes kun je kijken op http://blijey.hyves.nl.

Er is weer een hoop gebeurd in onze konijnenheuvel. Plukje is al een tijdje niet meer bij ons. En het gezelschap van Sully moet onze Pluis nu ook al missen. Maak je niet teveel zorgen hoor, hij is er nog wel. Sully is alleen behoorlijk ziek. Zo'n maand geleden zagen we dat hij zich niet meer waste en een achterpootje niet meer gebruikte. De dierenarts raadde ons aan om hem schoon te wassen en te zien hoe het daarna ging.

Helaas ging het niet beter, dus onze Sul moest naar de dierendokter. Toen werd geconstateerd dat hij last heeft van zijn rug. Hij mocht niet meer bij Pluis in het hok, maar moest alleen en in een zo klein mogelijk hok. Dus nu zit hij weer in het zelfde hok als vroeger, toen we hem net hadden.

Ook kreeg hij medicijnen, druppels die we hem moesten voeren met een spuitje. Voor ons alledrie de hel op aarde, want Sul vond dat zo naar dat elke keer als we hem zijn medicijnen wilden geven liet hij plotseling alles lopen. Dus dat was een tijd van veel geduld en veel schoonmaken.

Helaas, ook met de medicijnen ging het niet beter. We hebben opnieuw advies gevraagd aan de dierenarts en zij is bang dat Sully zijn rug is beschadigd. De hoop op verbetering is nog niet verloren zolang hij geen verlammingsverschijnselen vertoont, maar echt verwachten dat hij beter wordt doen we ook eigenlijk niet meer. Gelukkig wist de assistente wel een oplossing voor het medicijnprobleem. Sully krijgt nu zijn druppeltjes vermengt met babyvoeding in worteltjessmaak.

Maar er is ook goed nieuws te melden! Pluis werd toch wel erg eenzaam zonder zijn twee maatjes, dus we besloten voor hem op zoek te gaan naar nieuw vrouwelijk gezelschap. Bij de konijnenopvang hier in de buurt vonden we Luna en Bruinie, twee leuke hangoortjes en ook nog heel mooi om te zien.



Afgelopen zaterdag hebben we Pluis meegenomen naar de opvang om kennis te maken. Het leek goed te klikken tussen die drie en ook zou het geen probleem zijn als Sully er later weer bij zou komen, dus hebben we deze konijntjes een nieuw thuis gegeven in onze achtertuin. Alleen de namen vonden we niet bij elkaar passen. Luna vonden we wel een mooie naam, die ook goed bij haar past. Dus hebben we Bruinie hernoemd. Zij zal vanaf nu als Terra door het leven gaan.

Overigens was het natuurlijk nog wel even flink matten toen ze eenmaal met zijn drieen in het hok zaten. Wie er heeft gewonnen dat weten we nog niet. Alleen dat Pluis op een gegeven moment stilletjes in een hoekje zat. Eerst dachten we dat hij bang was, de lafbek die hij normaal gesproken is, maar toen we Luna en Terra onderling zagen vechten kreeg ik het vermoeden dat Pluis ze gewoon lekker, ook op de echte eigenwijze Pluis-manier, volkomen negeerde. Als jullie de baas willen zijn, zoek het dan maar lekker uit. Als jullie eruit zijn dan hoor ik het wel...

Oeh... Spannend! Morgen eerste dag op mn stage! Ben erg nerveus, vooral over het om 8 uur 's ochtends beginnen gedeelte. Veel te bang dat ik te laat ga komen. Maar ik ga nu eerst eens goed douchen. Heb namelijk net nog even een verlate zombie-walk gedaan. We waren vanmorgen op de Singel om nog wat achtergebleven spulletjes van LiE op te halen, waar op dat moment Nara in volle gang was. Net op het moment dat wij in de auto wilden stappen werden we door Voltar uitgenodigd om mee te doen in de eindbash, als überstoere zombies. Ik had wel 9 hitpoints per locatie (wat daar een normale lvl3 zombie was, maar voor mij genoeg om ook eens leuk wat spelertjes te slaan) en Boudewijn was zelfs een undead Draconion. Maar nu moet ik dus wel weer ff alle schmink uit mijn oren wassen. Gelukkig weten ze op mijn stage dat ik larp...

Yay, eindelijk komt mijn studie weer wat verder. Nog een paar weekjes hard werken en dan mag ik stage gaan lopen. Heb volgende week mijn eerste sollicitatiegesprek daarvoor en ze klonken ontzettend enthousiast. Ik had 's middags rond een uur of 3 gesolliciteerd en ze belden me vanmorgen meteen om 9 uur uit mijn bed! Ga ik dus nog ff aanpoten met dat stomme project van me.

Een verdrietige update dit keer. Dikke D is Dood. Geen reanimatie meer mogelijk. Heel misschien nog een dure harttransplantatie. Geld voor een nieuwe is er nog niet.

Dikke D, onze geliefde Daewoo, is niet meer. Afgelopen vrijdag zijn we nog met haar naar de garage geweest, alwaar haar vitale functies grondig zijn nagekeken. Oliesysteem gecheckt, diverse oliepakkingen vervangen, motor nagekeken... Op weg naar huis en de dag erna reed ze beter dan ooit. Op zondagmorgen was er een licht rateltje te bespeuren, een rateltje dat je vaker hoort bij oudere auto's. Niks verontrustends dus, dachten wij.

Toen we wegreden van de 90e verjaardag van mijn opa, veel te vroeg naar ons idee, maar we hadden diezelfde dag nog kaartjes voor een theatervoorstelling, was het rateltje weg. Maar na enkele tientallen kilometers was het er plotseling weer en het werd steeds luider. Dus wij besloten de auto op de vluchtstrook te parkeren. Echter ik had nog maar net het stuur richting de rechterkant van de weg gedraaid, of het geratel werd alarmerend luid, een fractie van een seconde later gevolgd door een grote plof en het geluid van auto-onderdelen die op de snelweg belandden.

Met de laatste krachten van de auto toch nog naar de vluchtstrook weten te komen, alwaar wij de ANWB belden en in de vangrails afwachtten. In de vangrails omdat wij het geluk hadden midden tussen 2 bij elkaar voegende snelwegen te staan. Boudewijns ouders maar afgebeld, want die theatervoorstelling waar we heen zouden gaan gingen we zonder auto toch echt niet redden. Na een klein half uurtje kwam er een busje van de wegenwacht. Na een gezellig spelletje welles-nietes over al-dan-niet betaalde rekeningen (we schijnen voor 2006 ondanks het betalen van het volle bedrag enkel ANWB-lid en geen wegenwacht-lid te zijn geweest en de rekeningen voor dit jaar hadden we helemaal niet binnengehad) zijn we door het busje Tilburg ingesleept, omdat we niet veilig genoeg stonden voor de sleepwagen.

Op een veilige plaats werd geconstateerd dat er in elk geval een gat in de onderkant van de motor zat, waar heel zieligjes een van de zuigers onderuit bungelden. De ANWB contacteerde voor ons een bergingsbedrijf, waarop wij onze garagehouder opbelden of we daar onze auto tijdelijk kwijt konden. Dat was geregeld en de ANWB-mannetjes vertrokken weer. Na lang koukleumend van de wind te hebben gewacht op de sleepwagen (wat natuurlijk veel langer lijkt als het koud is en je ook nog naar de wc moet) werd onze D bij de garage afgeleverd en wij veilig thuis.

Rest ons te achterhalen wat er mis ging met onze auto en te sparen voor wat nieuws.

Minder leuk nieuws dit keer. Afgelopen week is een van onze konijntjes overleden. Zo is het leven, maar toch, een beetje verdrietig is het wel. Er was namelijk niets aan de hand met onze Pluk, het vrouwtje van onze kleine konijnenberg. Ze was nog niet zo oud, zo'n 4 of 5 jaar (we hebben haar gekregen dus precies weten we het niet) en ze was niet ziek. Waarschijnlijk is de doodsoorzaak die ene ingestorte gang van het hol, vergezocht, maar toch het meest logisch. Een natuurlijke dood dus, en iets wat haar overal had kunnen gebeuren, maar wel onverwacht. Ik ben er niet heel erg verdrietig om, maar wel gewoon nog steeds een beetje 'flabbergasted'...

Oh dear, has it been this long already since I last posted an update in this LJ? Not even one from me this year! Well then it's about time to start writing again. I will start with this alphabet thing I got from Jane. From her I got the letter R.

This is how it works: Comment on this entry and I will give you a letter. Write ten words beginning with that letter in your journal, including an explanation what the word means to you and why, and then pass out letters to those who want to play along.

So let's get to this.

Role play - One of my hobbies, in my case, the one taking up the most time, because I organize Live Action Role Playing events as well, but also the most rewarding one, since I meet a lot of people and make a lot of friends through it.

Random - I often seem to do things at random, not always thinking before I act. Partly this is true, but it is also a form of escapism not to do the things I have to do but am afraid to.

Ridicule - I have often been teased, bullied and especially ridiculed in the past. That got me a very low self-esteem and a huge fear to not live up to people's expectations. Larping is solving a little bit of that, but mostly it learns me to manage hiding it for others.

Romantic - I am a bit of a romantic person. Not the candlelight dinner and flowers type, (although I absolutely don't mind that my boyfriend is) but the type that is always dreaming and idealizing.

Rice - I eat a lot of things with rice. Not because I love it so much, but because I dislike potatoes, especially boiled potatoes. Although when I cook them myself (if I don't burn them, which happens quite often) they're a lot better tasting than my mom's.

Reading - I love to read. I have always loved to read. My mom learned me to read when I was only 4 years old. And since then, I read about everything I could find. From books to magazines to the ingredients of chewing gum in all foreign languages. Nowadays I mostly read fantasy, and women's magazines for light reading.

Radiant - As a sunday's child (zondagskindje) I am supposed to be radiant, happy, smiling and born for luck. And I think I'm doing a good job at that. When not in total stress or depressive period, I am quite cheerful, always smiling, laughing, chattering... And when I'm not, I'm good at faking it.

Rain - I love walking outside in the rain. Especially when I'm feeling sad. I go outside, enjoy the quietness and all the fresh smells, and go back in when I'm soaking wet to take a nice hot shower. But I like sunshine as well. I like all sorts of weather!

Rabbit - Got three of those hopping around in my garden. My first real pets ever! My mom and dad would not let me keep anything other than a goldfish. And even those they threw in our pond once. But now I've got rabbits, the kind with the ears hanging down. Their names are Pluk, Pluis and Sully (abbreviation of James P. Sullivan). Sully we got as a friend for my boyfriend's last living rabbit. That was, until his ex-girlfriend saw we got a new rabbit and decided she wanted her old rabbit back, which she had not cared for for almost a year by then. After that, we got Pluk and Pluis from our neighbor's ex, who was moving to an apartment and could not keep them. Now, all three are happily living in their rabbit-villa in our backyard.

Rotten - I think R is a rotten letter to make words with. Especially in english. But that might also be because my english is not good enough. Have I got ten now?

Gisteren gezellig met een paar vrienden naar een concert in 013 geweest. Erheen gaan was stress ten top! Allereerst was Boudewijn het natuurlijk gewoon helemaal vergeten, dus toen ik hem belde om te vragen of hij al in de bus zat en optijd thuis ging zijn zat hij nog gewoon op zijn werk. Ik zou thuis opgehaald worden om 19.00 uur, en daarna zouden we Boudewijn van het station halen. Dus voor mezelf maar frietjes gebakken, voor Boudewijn brood gesmeerd voor onderweg, omgekleed en gezorgd dat ik klaar was voor vertrek.

Intussen had Boudewijn nog een keer gebeld dat er een ongeluk was gebeurd vlakbij Breda en dat de bus dus iets om zou rijden, dus dattie nog wat later zou zijn. Toen nog een kwartier staan wachten, de jongens hadden niet verwacht dat ik optijd klaar zou zijn. Alsof alle vrouwen zo erg zijn! Toen gehoord dat er file stond op de A59 wegens een ongeluk daar, dus maar binnendoor gereden. Net 5 minuten na aanvang waren we toch binnen, alwaar Orpheus, een Tilburgs harmonieorkest van internationaal niveau (naar het schijnt, ben daar niet zo in thuis) net zijn eerste rocknummers vertolkte.

Na enkele nummers van het orkest werden zij vergezeld door Floor Jansen, jawel, de zangeres van After Forever. Onder begeleiding van het orkest, dat,naar ik meen speciaal voor deze gelegenheid, een eigen gitarist had, zong ze het nummer Weak van Skunk Anansie. En dat klonk geweldig. Er werd dan ook enigzins gebaald in de zaal dat ze na enkel dat nummer al een pauze inlasten. Echter wij konden eindelijk van achteruit de zaal wat verder naar voren gaan staan, zodat we nu ook konden zien wat we hoorden.

Gelukkig werd het niveau na de pauze alleen maar beter. Behalve dat van de technische snufjes. After Forever speelde zonder orkest een paar geweldige nummers en gaf daarbij het commentaar dat Sander absoluut foutloos speelde dit keer. Wat niemand kon ontkennen (nog bevestigen), omdat zijn gitaarversterker niet werkte. Maar hoe dan ook, wij gingen heerlijk uit ons dak op de geweldige muziek. Inclusief de mensen die er alleen maar waren om hun zoon/dochter/vriend/kennis te horen die in het harmonieorkest speelde. Ook speelden ze samen met het orkest een paar klassiekers, waaronder The Final Countdown, waarbij het publiek natuurlijk luidkeels meebrulde.

Hierna wederom een pauze, waarop hetgeen volgde waar we toch echt allemaal voor kwamen. After Forever die in samenspel met harmonieorkest Orpheus een aantal van hun eigen nummers vertolkte, speciaal gearrangeerd voor het orkest. And what a show it was. Het was alleen al hartverwarmend om te horen hoe ook de leden van het orkest na de pauze met gejoel, gejuich en gefluit begroet werden toen ze het podium weer opkwamen. De sfeer in de zaal was geweldig. En zo ook de muziek. Uiteindelijk kreeg ook Sander zijn versterker weer aan de praat, en werd het concert NOG beter! Tot aan het laatste nummer...

Na de problemen met de gitaarversterker, die na lang proberen weer waren opgelost, was nu het mengpaneel voor het orkest uitgevallen. Floor probeerde met wat grapjes de tijd te vullen, maar het duurde toch een tijdje... Tot ze op een gegeven moment besloten dan maar een nummer zonder orkest te doen. Onder luid protest van het publiek natuurlijk. En juist op het moment dat ze dat zei, kwam het verlossende bericht: Het probleem was opgelost!

Dus toch nog een geweldige afsluiter van orkest met band. Heerlijk. Daverend applaus voor After Forever, Daverend applaus voor de dirigent en een oorverdovend applaus voor het orkest. Bedankjes voor de initiatiefneemster en de arrangeur, bloemen, een bierpakket... En meer applaus. Daarna nog een toegift, wederom applaus, en toen was het helaas voorbij...

Maar nog niet helemaal, eerst nog de hel van het ophalen van de jassen uit de garderobe. Ik had het al benauwd en begon tussen al die mensen helemaal te hyperventileren. Ik moest mijn uiterste best doen niet van mijn stokje te gaan, maar het kwam uiteindelijk goed (gelukkig ben ik best goed in dringen en ellebogen in zo'n mensenmassa ;-)). Bij de uitgang de rest weer opzoeken, en Rennie, Sna en Lies, waarvan ik wist dat zae er zouden zijn, maar die ik tussen alle mensen nog niet had kunnen vinden.

Waarop ze me doodleuk vertelden dat ik Arjen en Mel al had gemist, omdat die al weg waren. :( Maar goed, na veel geknuffel vertrokken naar de auto (we bleken op dezelfde parkeerplaats te staan). Lies mijn jas geleend. (Zij had het koud, ik had het bloedjeheet, zelfs zonder jas.) Gezellig kwebbelend naar de parkeerplaats, gedag zeggen en naar huis...

Een erg geslaagde avond!

Step 1: Get your music player thingemedingy ready, put it on random, and play.
Step 2: Post the first line from the first 20 songs that play.
Step 3: Let everyone guess what song (and artist!) the lines come from.
Step 4: Cross out the songs when someone guesses correctly

So here's a random 20 from my playlist (and very random it is, but I did have to skip a few for being instrumental or not being able to make out the words and find them on the internet myself)

[Edit: heb maar een paar zinnen meer gegeven, to give you guys something to work with.]

1) You make me dizzy running circles in my head. (Foo Fighters - Breakdown)
    One of these days I'll chase you down
    Well look who's going crazy now

2) I've been wandering around the house all night (Bryan Adams en Mel C - When you're gone)

3) One, two, princes kneel before you (Spin Doctors - Two princes)

4) Oscail mo shúile, Nìos mò
    Èist è sin, Ar an tsáile snámha

5) We zitten samen in de kamer (VOF de Kunst - Suzanne)

6) And I never thought I'd feel this way
    And as far as I'm concerned
    I'm glad I got the chance to say
    That I do believe I love you

7) What we learned here is love tastes bitter when it's gone
    Past yourself forget the light, things look dirty when it's on
    Funny how it comes to pass, that all the good slips away
    And there's no one around you can remember being good to you.

8) She lived on a boathouse, down by the river
    Everyone called her...

9) I take a step outside, and breathe the air
    And I slam the door, and I'm on my way
    I won't lay no blame, I won't call you names
    'Cause I've made my break, And I won't look back
    I've turned my back, On those endless games

10) I'm riding in your car, you turn on the radio (Fire - Various Artists)

11) When the feelin' is ended, There ain't no use pretending
      Don't ya worry - It's only love

12) Check! Slim Shady, to the mic kid.
     ...
      I don't do black music, I don't do white music.
      I make fight music for high school kids

13) Gonna write a little letter gonna mail it to me local d.j. (Roll over Beethoven - Various Artists)

14) Your date has gone home.
      Now you’re left on your own sweet own
      Your tough-talkin' friend
      Split on you in the bitter end

15) In the middle of the jungle.
      There are ruins of temples built along ago
      Stone by stone

16) She hit town like a rose in bloom
      Smellin' sweet, sweet perfume
      The color faded the petals died
      Down in the city no one cried

17) Vrienden 't is tijd om uw pakske te maken (Laïs - De wereld vergaat)

18) 'k Heb m’n slaapkamer behangen met spiegeltjespapier
      Want ik heb maar één verlangen, lief stoeipoesje kom hier

19) The origin of a dogma
      placed in a new millenium
      Vilified demons have been embraced
      And given a warm welcome

20) "Mystery after gala night," if says, "Mystery of soprano's flight!"
      "Mystified baffled Surete say,
      we are mystified - we suspect foul play!"